Kıymetli kardeşlerim! İki cihan güneşi, efendiler efendisi Muhammed Mustafâ (sav), her biri cevâmiu’l-kelîm olan hadîs-i şeriflerinde bize Allâh’ın rızasını nasıl bulacağımızı târif ediyor. Biz O’nu (sav) dinleyeceğiz, O’na (sav) tâbi olacağız, sünnetine ittibâ edeceğiz, hadislerinin gereğince amel edeceğiz, ahlâk-ı peygamberî ile ahlâklanacağız ki iki cihan saadetini elde edelim. “Allah kendisinden râzı olduğu hâlde O’na kavuşmak isteyenler bana çokça salâtu selâm göndersinler.” Dîn-i İslâm gelince Medîne’deki Evs ve Hazrec kabîlelerini birbirine kardeş etti. Mekke-i Mükerreme’den gelen Muhacirlerle Medîne-i Münevvere’deki Ensar arasında da çok muhabbet vardı. Can oldular. Muhacir kim? Peygamberimiz (sav) dâhil hepsi muhacir. Sıddîk-i Âzam muhacir, Ömerü’l-Fâruk muhacir, Osman-ı Zinnûreyn muhacir, Aliyye’l-Murtazâ muhacir; Hz. Talha, Hz. Zübeyr, böyle yüzlerce sahâbe-i kirâm Mekke’den Medîne’ye hicret etmiş. Peygamberimiz (sav) “Muhacir kardeşlerinizi evlerinize götürün, misâfir edin.” buyurdu. Ensâr-ı Kirâm zevkle götürdüler. Yemediler yedirdiler, giymediler giydirdiler, yiyeceklerinin en iyisini onların sofrasına koydular. Muhacirler tahammül edemediler, ağlamaya başladılar. Nasıl dostluk bu! Bu nasıl kardeşlik Yâ Rabbi! Bedir harbinde yetmiş tâne esir alındı. Peygamberimiz (sav) sahâbelerine hitâben şöyle buyurdu: “Esirleri misâfir alın ve misâfirlerinize ikrâm ediniz, kâfir dahi olsalar iyilik ediniz.” Müslümanlar öyle yaptılar. Esirlere yediklerinden yedirdiler, hattâ kendileri idâre ettiler çoğunu onlara verdiler. Onların birçoğu etkilendi. “İslâm nasıl bir dinmiş ki esirlere bile böyle hürmet ettiriyor.” diyerek îmân etmeye başladılar. Müslümanlar böyle fedâkâr, âlicenap davranırlarsa gayrimüslimlerin daha çabuk hidâyete ermelerine vesîle olurlar inşâallâhu teâlâ. Kur’ân-ı Kerîm’de buyurulduğu üzere “Mü’minler kâfirlere karşı çok şiddetli, kendi aralarında çok merhametlidirler.” (Fetih: 48/29) Peygamber Efendimiz (sav) buyuruyorlar: “Bir kimse komşusundan birini aç duyar da yatar uyursa onun îmânı yoktur.” Yâni kâmil îmânı yok. Din kardeşimizin aç olduğunu duyduk da vicdânımız sızlamıyorsa, ciğerimiz yanmıyorsa îmânımız çok zayıf demektir. Allah muhafaza, böyle zayıf îmânı bir üflemeyle şeytan alır gider. Allâhımız (cc) bizi kâmil îmandan ayırmasın, birbirimize kardeşlikten ayırmasın, kardeşlerimize iyilikte bulunmaktan da ayırmasın (Âmin). Hamdolsun âlemlerin Rabbi olan Allâh’a. Kalemdar (ks)
Bunlar da ilginizi çekebilir
Tasavvuf
Kalemdar (ks)3 dk okuma
Huzurla Yemek Huşûyla İbâdet Etmek
Kıymetli kardeşlerim! Allâh’ın verdiği rızkı helâl yollarla temin edip huzurla yemek çok önemli bir husus. İnşâallâhu Teâlâ sizlere bu husûsu açıklamaya çalışacağım. Mühim olan, ni...
Tasavvuf
M. Sâmî Ramazanoğlu (ks)4 dk okuma
Hicret ve İnfak
Vâcib Teālâ hazretleri buyuruyor: "O kimseler ki onlar Allâh'a ve Rasûlüne ve kitablarına îmân ettiler ve o kimseler ki onlar da îmân ile berâber hicret ve fîsebîlillâh mücâhede et...
Tasavvuf
M. Sâmî Ramazanoğlu (ks)3 dk okuma
Cimrilik ve Zekâttan İ'râzın Çirkinliği
Ebu Hureyre -radıyallâhu anh-'den Nebî -sallallâhu aleyhi ve sellem- şöyle buyurdu dediği rivâyet edilmiştir: "Bahîl ile infâk eden cömerdin örneği şu iki kimsenin misâli gibidir k...