Medeniyet

İnsanı ihyâ etmedikçe, hoşgörü, sanat, bilim, teknoloji, ekonomi ve yönetim sağlanamaz. Kur’ân-ı Kerîm indi, Sevgili Peygamberimiz (sav) geldi. Peygamber gönderilmeyen toplum kalmadı. 

İnsan başıboş değil, kurallara bağlıdır. İlâhî emirler ve Resûllerin yol göstermesiyle aydınlanır her şey.

Rabbimiz (cc): “De ki: Gelin, Rabbinizin size neleri haram kıldığını okuyayım:

O’na hiçbir şeyi ortak koşmayın. Anne babaya iyilik edin. Fakirlik korkusuyla çocuklarınızı öldürmeyin; biz, sizin de onların da rızkını veririz. Kötülüklerin açığına da gizlisine de yaklaşmayın.  Haklı bir sebep olmadıkça Allâh’ın yasakladığı cana kıymayın. İşte bunları Allah size emretti; umulur ki düşünüp anlarsınız. Rüşdüne erişinceye kadar yetîmin malına, onun iyiliğine olmadıkça el sürmeyin.  Ölçü ve tartıyı adâletle yapın. Biz herkese ancak gücünün yettiği kadarını yükleriz.  Söz söylediğiniz zaman, yakınlarınız hakkında bile olsa, adâletli olun. Allâh’a verdiğiniz sözü eksiksiz yerine getirin. İşte düşünüp öğüt alasınız diye Allah size bunları emretti.” (En’am, 151-152.) 

İçiyle barışık olmayan etrâfıyla barışık olmaz. Hz. Ali (ra)’nin düşmanını bile bağışlaması, insanların hidâyetini istemekle lütfa mazhariyeti, Ali (kv) de “Benim kardeşin” buyurması Aleyhissalâtü Vesselâm Efendimiz’in, gönlündeki nurdan ileri gelir. Yollarını tâkib edenlerin hepsine verilir bu müjde. “Her müttakî benim ehlimdendir.” buyurur Sevgili Peygamberimiz (sav). 

Medeniyet gönülde kurulur asıl.

Ocak 2026, sayfa no: 4-5