Görünmek mi Olmak mı?

Göründüğün gibi ol, olduğun gibi görün. İçiyle dışıyla insan. Bardağın içinde ne varsa dışından o görünür. Bu Niyâzî’den de Mevlâ görünür. Kokusu güzel olan, yâr olduğundandır. Habîbullah olan (sav) Efendimiz yaratılış sırrındandır. Habîbi’ni sevdi de âlemleri halketti. Nûr-i İlâhî cehâleti ilimle, gönülleri irfanla tezyîn etti. Görünüşte Âdem, içte âlemlerin kendinde gizlendiği bir mânâ. Hilkatinde kuru çamur, rûhunda meleklerden üstün. İçini ıslâh edenin dışını ıslâh eder Cenâb-ı Hak. İçinde olgunluk olmayan meyve, kulpunu kıvırmakla tatlanmaz. Fıtratında mevcud güzellik, muallim-i Rabbânî ile zâhirde görülür. "Bir mektebe oldu ki müdâvim / Allah idi zâtına muallim" 

Ademi bir görmek derken, adem yokluktur. Hiçliğini gören var olur. Benliğini gören mel’un olur. Fakr ile fahretti Habîb-i Kibriyâ (sav). Münâfıklar cüssesiyle münâfık. Kalb ve ameldir kişiyi mükerrem kılan. "Âdem olamaz ahsen-i takvîm ile ekrem / Takvâdır eden ehlini insân-ı mükerrem.” Ebü’l-Hasan Harkanî (ks) olunca göründü. Bâyezid (ks) verdi müjdesini. Mevlânâ olunca Şems gelir. Şemsler velîlere, Cebrâil Nebîlere iner. Olunca mü’min, cennetle müjdelenir. Fahrü'l-mürselîn’e indi yedi kat semâdan melekler, Peygamberler aleyhimüsselâm. Kuds-i Şerîf’de imam oldu enbiyâya. Teşrîfatçı melekler “Cennetin kapıları açılacak ve cennetin bekçileri: “Selâm olsun size! Ne mutlu size! Tertemiz geldiniz! Haydi, ebediyen kalmak üzere girin cennete!” diye buyur edecekler.” Mü’min-i Kâmil olunca verilir bu müjde. 

Mânevî olgunluğun evrelerini Mevlânâ (ks) özetler: "Hamdım, piştim, yandım"

Ağustos 2026, sayfa no: 4-5